Przyłącze między linią energetyczną a licznikiem
Żeby wykonać instalację elektryczną łączącą sieć z instalacją wewnętrzną w domu, warto wiedzieć, z jakich elementów składa się taka instalacja, a potem poznać formalności wymagane do jej wykonania. Oto jej elementy:

Prace Budowlane Przyłącze Elektryczne 400V

Przyłącze elektryczne – odcinek sieci zasilającej łączącej linię elektroenergetyczną z instalacją elektryczną w budynku. Przyłącza do domów jednorodzinnych wykonuje się na napięcie 400 V, czyli jako trójfazowe.
Złącze – kończące przyłącze, czyli miejsce jego przyłączenia do instalacji odbiorczej w budynku – w złączu umieszcza się bezpieczniki główne, a samo złącze -zazwyczaj zamyka się w specjalnej skrzynce przy ogrodzeniu lub, rzadziej, na zewnętrznej ścianie domu.
Licznik energii elektrycznej – montowany najczęściej w skrzynce złącza.

Wewnętrzna linia zasilająca – przewód doprowadzający prąd ze złącza do tablicy rozdzielczej.
Tablica rozdzielcza- zwana rozdzielnicą. Na czas budowy montuje się tablicę tymczasową, a po zakończeniu budowy – tablicę rozdzielczą wewnątrz budynku. Rozdzielnica to specjalna skrzynka, od której zaczyna się domowa instalacja elektryczna. W skrzynce montuje się urządzenia zabezpieczające i sterujące domową instalacją elektryczną.

Niezbędne formalności do uzyskania przyłącza energetycznego
Każdy, kto chce wybudować nowy dom i przyłączyć się do sieci elektrycznej, musi wystąpić z wnioskiem do najbliższego zakładu energetycznego o wydanie warunków przyłączenia domu do sieci. W tym celu należy złożyć wniosek, określając w nim przewidywane zapotrzebowanie mocy, orientacyjne roczne zużycie energii i spodziewany termin rozpoczęcia jej poboru.

Do wniosku trzeba dołączyć:
dokument potwierdzający własność działki,
plan zabudowy na mapie lub szkic określający usytuowanie budynku względem istniejących sieci elektroenergetycznych i względem sąsiadów.
Po złożeniu wymaganych dokumentów warunki powinny być wydane bezpłatnie w terminie 14 dni. Zawierać powinny następujące informacje:
sposób zasilania – z sieci napowietrznej czy kablowej,
miejsce przyłączenia do sieci elektrycznej,
miejsce zainstalowania licznika i zabezpieczenia głównego, wymagane uzgodnienia z rejonowym zakładem energetycznym.
Wraz z warunkami otrzymujemy projekt umowy o przyłączenie.

Natomiast sama budowa przyłącza może odbyć się w jednym z 3 trybów. W praktyce zwykle wykonanie dokumentacji projektowej i uzgodnienie trasy przyłącza, tak aby uniknąć ewentualnych kolizji, i tak jest wymagane w warunkach przyłączenia do sieci wydanych przez zakład energetyczny.

Na podstawie pozwolenia na budowę. W budownictwie jednorodzinnym projekt przyłącza energetycznego, podobnie jak i wszystkich pozostałych, może być częścią projektu budynku i zagospodarowania działki. Tę część opracowuje uprawniony projektant, oczywiście w sposób zgodny z warunkami przyłączenia.

Na podstawie zgłoszenia. W praktyce potrzebna jest taka sama dokumentacja jak w poprzednim przypadku. Jednak zgłoszenie składamy w starostwie co najmniej 21 dni przed podjęciem robót. Możemy je rozpocząć, o ile urząd w tym terminie nie zgłosi sprzeciwu.

Bez pozwolenia i zgłoszenia. Przyłącze można wykonać bez występowania o pozwolenie, a nawet bez zgłoszenia. Musimy jednak dostosować się do technicznych warunków przyłączenia. Co ważne, wykonane przyłącze musi zostać naniesione na mapy i zgłoszone do wydziału geodezji i kartografii.

 

Prace ziemne elektrykmiejski.pl

Przyłącze elektryczne
W warunkach technicznych przyłączenia znajduje się określenie rodzaju przyłącza energetycznego (ziemne lub napowietrzne), miejsce usytuowania złącza, licznika i wymaganych zabezpieczeń.

Trasa przebiegu kabla musi znajdować się w odpowiednich odległościach od innych instalacji: gazowej, kanalizacyjnej, wodociągowej, teletechnicznej, co ma duże znaczenie zwłaszcza na terenach o gęstej zabudowie. Przyłącze musi zostać wrysowane w mapę geodezyjną działki z zaznaczonymi wszystkimi instalacjami.

Żeby rozpocząć budowę przyłącza, musimy podpisać z zakładem energetycznym umowę o przyłączenie. Umowa ta zawiera m.in. termin przyłączenia, wysokość opłaty za przyłączenie, terminy przeprowadzenia prób i odbiorów, miejsce rozgraniczenia własności sieci i instalacji pomiędzy zakładem energetycznym a odbiorcą.

Po wykonaniu przyłącza elektryk z uprawnieniami montuje w skrzynce złącza tymczasową tablicę zasilającą plac budowy i podłącza ją do skrzynki złącza. Niekiedy wystarczy jedynie wyprowadzić gniazda do zasilania budowy.

 

 

Gotowe przyłącze energetyczne zgłaszamy do zakładu energetycznego. Zakład odbiera przyłącze i wykonuje inwentaryzację powykonawczą (naniesienie na mapę przebiegu wykonanej instalacji), a my podpisujemy umowę dostawę energii. Wówczas zostaje założony licznik i możemy zacząć korzystać z prądu.

Dopiero po założeniu całej instalacji można podpisać umowę z zakładem energetycznym, na podstawie której świadczone są dostawy energii elektrycznej. W umowie określone są warunki dotyczące parametrów technicznych dostarczanego prądu. Określone są na przykład wymagania dotyczące odchyłek wartości napięcia. Określony jest także sposób obliczania należności za energię oraz terminy i sposób zapłaty.

Wszystkie urządzenia między linią energetyczną a licznikiem są plombowane i dostęp do nich mają jedynie pracownicy rejonu energetycznego. Przyłącze energetyczne przechodzi na własność rejonowego zakładu energetycznego i jest przez niego konserwowane.

Wybór taryfy przyłącza elektrycznego

Podpisując umowę o dostarczanie energii elektrycznej, musimy wybrać, w której taryfie będziemy płacić za zużyty prąd. Na czas budowy będzie to niezbyt korzystna tzw. taryfa budowlana. Natomiast później jest to przede wszystkim decyzja czy wybieramy taryfę jedno- czy dwustrefową.

W taryfie jednostrefowej G11 za zużycie prądu w ciągu całej doby płacimy wg takiej samej stawki. Taryfę tę warto wybrać wówczas, gdy nie będziemy korzystać z prądu do celów grzewczych, np. do ogrzewania mieszkania lub c.w.u.

Taryfa dwustrefowa G12 jest korzystna, gdy w domu mamy ogrzewanie podłogowe lub zamontowane elektryczne urządzenia grzewcze, które mają możliwość magazynowania ciepła, np. akumulacyjny piec grzewczy, który pobiera energię w czasie, gdy jest to tańsze; zakumulowane ciepło ogrzewa dom wówczas, gdy cena prądu jest wyższa.

Taryfa ta umożliwia rozliczanie zużytej energii elektrycznej w dwóch strefach czasowych doby. Tańsza taryfa obowiązuje w nocy, np. od 22.00 do 6.00 i dwie godziny w ciągu dnia (13.00-15.00). Strefy czasowe mogą być nieco inne u różnych dostawców energii. Ponadto są dostępne choćby taryfy z tańszym prądem nie tylko w nocy, ale również w weekendy. Pamiętajmy, że dostawcę energii możemy zmienić.

 

Monika Czeczotek
budujemydom.pl

%d bloggers like this: